1950
Μεταναστευση στη Σουηδια.
Το Εθνικό Συμβούλιο Αγοράς εργασίας, υπηρεσία με ευθύνη σε ζητήματα προσφύγων.
Το 1950 έχουμε ένα νέο τύπο μεταφοράς προσφύγων, την συλλογική μεταφορά. Η αρχική πρόθεση με την συλλογική μεταφορά ήταν να αδειάσουν τα στρατόπεδα συγκέντρωσης προσφύγων που ιδρύθηκαν στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Μέχρι τα μισά του 1970 ήταν η μαζική μεταφορά προσφύγων το μεγαλύτερο μέρος των προσφύγων στη Σουηδία.
Ο αριθμός προσφύγων καθορίζεται κάθε χρόνο από τις κυβερνήσεις, αυτό που ονομάσθηκε ποσοστό προσφύγων. Το μεγαλύτερο ποσοστό ( 9 στους 10) από τους πρόσφυγες που μεταφέρθηκαν συλλογικά στη Σουηδία στο διάστημα 1950 -1970 είναι ικανό για εργασία. Ακόμα και αν η ομαδική μεταφορά προσφύγων έγινε για ανθρωπιστικούς λόγους επρόκειτο για ανθρώπους ικανούς για εργασία. Ήταν ένα είδος πρόσληψης εργατικού δυναμικού που έγινε με βάση ανθρωπιστικούς λόγους. Οι πρόσφυγες που για οποιοδήποτε λόγο π.χ. υγείας δεν μπορούσαν να εργασθούν ήταν στην ευθύνη του τμήματος υγείας. Καθήκον του τμήματος υγείας ήταν να φροντίσει για την περίθαλψη των προσφύγων αυτών σε νοσοκομεία.
Η Σουηδία είναι η πρώτη χώρα που δέχθηκε πρόσφυγες πάσχοντας από φυματίωση και αργότερα ανάπηρους.
Το (AMS) είχε την ευθύνη υποδοχής και μετακίνησης των προσφύγων μέχρι το 1984.Τότε μεταφέρθηκε η ευθύνη στο κρατικό γραφείο Μετανάστευσης που γινόταν σε συνεργασία με τους δήμους.
Στην περίοδο 1950-1984 υπήρξαν περιπτώσεις όπου μεμονωμένα άτομα ήρθαν στη Σουηδία και ζήτησαν άδεια παραμονής, οι καλούμενοι αυθόρμητα εισελθόντες, πρόσφυγες.
Για την συντήρησή τους και άλλη βοήθεια την ευθύνη είχε ο δήμος διαμονής μέχρις ότου διεκπεραιωθεί η αίτηση για άδεια παραμονής και εργασίας. Η συντήρηση των αιτούντων γινόταν με οικονομική βοήθεια της κοινωνικής υπηρεσίας μέχρι την έκδοση της απόφασης αυτοί που ζητούσαν πολιτικό άσυλο δεν είχαν το δικαίωμα εργασίας. Οι δήμοι δεν ενθάρρυναν διοργάνωση δραστηριοτήτων ή άλλων ενεργειών για την ομάδα αυτή. Δεν δόθηκε κρατικό επίδομα για τέτοιου είδους δραστηριότητες. Ευθύνη των δήμων ήταν μόνο η οικονομική συντήρησή τους.
Μετανάστευση εργατικού δυναμικού 1950 -70.
Κατά την διάρκεια του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου οι πρόσφυγες κυριαρχούσαν στην εισροή αλλοδαπών στην Σουηδία. Με το τέλος του πολέμου άλλαξε ο χαρακτήρας της μετανάστευσης. Η βιομηχανική ανάπτυξη στη χώρα συνετέλεσε στην δυναμική καλυτέρευση της κοινωνικής οικονομίας. Η αυξανόμενη ανάγκη εργατικού δυναμικού δεν μπορούσε να καλυφθεί. Αιτία μεταξύ άλλων είναι και η υπογεννητικότητα στη Σουηδία την περίοδο 1920-30. Οι επιχειρήσεις στράφηκαν στο εξωτερικό για να βρουν εργατικό δυναμικό προς κάλυψη των αναγκών τους. Πρώτα στις γειτονικές χώρες, αλλά από το 1947 προσέλαβαν εργάτες από Ιταλία, Αυστρία, Ουγγαρία. Την χρονική περίοδο 1945-67 η εισαγωγή εργατικού δυναμικού χαρακτήριζε την Σουηδική πολιτική.
Ήταν η ευκολία με την οποία αλλοδαποί εργαζόμενοι μπορούσαν να έρθουν και να εξασφαλίσουν εργασία στη Σουηδία. Ένα παράδειγμα είναι ότι δεν χρειαζόταν έγκριση βίζας από πολλές Ευρωπαϊκές χώρες.
Η εισαγωγή εργατικού δυναμικού μπορεί να περιορισθεί σε μια περίοδο είκοσι χρόνων. Η Αρχή έγινε στα τέλη του 1940 αλλά ήταν στην αρχή του 1950 που ο ερχομός αλλοδαπών για εργασία στη βιομηχανία ήταν σε έξαψη. Στα μισά του 1950 ήρθαν περίπου 30.000 αλλοδαποί στη Σουηδία. Το 60% προέρχονταν από τις γειτονικές χώρες, κύρια από τη Φινλανδία. Δέκα χρόνια αργότερα ο αριθμός αυξήθηκε σε περίπου 50.000 άτομα με τους Φιλανδούς να κυριαρχούν πάντα. Η μετανάστευση από τη Νότια Ευρώπη άρχισε αν αυξάνεται συνεχώς.
Η ανοιχτή αγορά εργατικού δυναμικού στη Σκανδιναβία δυσκόλεψε τον έλεγχο εισροής αλλοδαπών στη Σουηδία για εξασφάλιση εργασίας. Η ζήτηση εργατικής δύναμης ήταν μεγαλύτερη από την προσφορά. Πολλές επιχειρήσεις στράφηκαν στο (AMS) με αίτηση συλλογικής πρόσληψης εργαζομένων από το εξωτερικό.
Παναγιώτης Καλογιάννης 01-Aug-2010
| 
